Watermerk toevoegen aan foto’s

Goed om te weten

• De kopie met watermerk is een nieuw bestand, dus de cameragegevens (EXIF: datum, camera-instellingen, gps-locatie en het copyrightveld) worden er niet in overgenomen. Je originele bestanden blijven ongewijzigd. Om te controleren wat een foto bevat, gebruik je de EXIF-viewer.
• Elke foto houdt zijn formaat: JPG, PNG en WebP komen terug als hetzelfde type, met “-watermarked” achter de naam. HEIC-foto’s worden als JPG opgeslagen.
• Grote foto’s, vanaf 48 MP, kosten elk een paar seconden. Ze worden één voor één verwerkt, zodat een telefoon niet zonder geheugen komt te zitten.
• Je instellingen worden alleen in deze browser bewaard, zodat ze de volgende keer klaarstaan. Als je de sitegegevens van de browser wist, verdwijnen ze.

Waarom fotografen een watermerk gebruiken, en wat het niet kan

Een zichtbaar watermerk vertelt iedereen die de foto ziet wie hem heeft gemaakt, en het reist mee als het beeld wordt gedeeld, gescreenshot of zonder naamsvermelding opnieuw geplaatst. Het maakt achteloos hergebruik ook minder aantrekkelijk: een foto met watermerk is minder bruikbaar voor wie hem als eigen werk wil presenteren of in een advertentie wil gebruiken. Bij proefafdrukken laat een watermerk over het beeld een klant uit de galerij kiezen zonder dat er al een afgewerkt bestand is om af te drukken.

Het schrikt af, maar het is geen slot. Een watermerk in een hoek kan worden weggesneden, en wie vastberaden is, kan de meeste watermerken wegwerken. Het voorkomt kopiëren niet en het is geen kopieerbeveiliging. Waar het goed in is: je naam valt op, en achteloos misbruik wordt meer moeite dan het waard is. Bewaar je originelen en hun metadata als vastlegging van je auteurschap.

Waar zet je het neer?

• In een hoek, met wat ruimte. De minst storende keuze, en het makkelijkst weg te snijden. Feeds en linkvoorbeelden snijden een foto vaak bij tot een vierkant of een smallere vorm, dus laat een marge en controleer of het watermerk een uitsnede uit het midden overleeft.
• Langs een rand, dicht bij het onderwerp. Midden onder, of dicht bij het deel van de foto waar het om draait, is lastiger weg te snijden zonder het beeld te verliezen, en houdt het gezicht of het product toch vrij.
• Herhaald over de hele foto. Het sterkste afschrikmiddel en het meest storend. Geschikt voor proefafdrukken en voorbeelden, waarbij de klant foto’s kiest en daarna schone bestanden krijgt, eerder dan voor een portfolio.

Waar het ook komt: houd het weg van gezichten en buiten het deel waar het oog als eerste naartoe gaat. Een watermerk dat de foto bederft, bederft ook de indruk van je werk.

Zichtbaar watermerk of copyrightmetadata?

Ze doen elk iets anders. Een zichtbaar watermerk ziet iedereen, maar het verandert het beeld. Copyrightmetadata (de EXIF- en IPTC-velden voor maker en copyright) laat het beeld ongemoeid en is door software te lezen, maar de meeste kijkers zien het nooit, en veel websites en berichtenapps halen het weg als een foto wordt geüpload. Veel fotografen gebruiken allebei: metadata in de bestanden die ze leveren, een zichtbaar watermerk op wat ze openbaar plaatsen. Wil je zien welke velden je foto’s bevatten, open ze dan in de EXIF-viewer.

Formaat voor social media en voor proefafdrukken

• Social media en portfolio’s. Klein en rustig: een naam of logo van een paar procent van de fotobreedte, half doorzichtig, in een hoek of langs de onderrand. Bekijk het op telefoonformaat, want zo zien de meeste mensen het. Pas eerst het formaat aan voor elk platform met de tool om afbeeldingen te verkleinen en voeg daarna het watermerk toe: dat wordt als deel van de breedte bepaald, dus het komt er hetzelfde uit.
• Proefafdrukken voor klanten. Groter en herhaald, met een lage dekking, zodat de foto nog te beoordelen is maar niet zomaar te gebruiken. Een kopie met een lagere resolutie beschermt nog wat extra.